فاصله میان وضعیت موجود و اهداف آرمانی، یکی از چالشهایی است که ممکن است در مسیر فعالیت تشکلهای فرهنگی و اجتماعی ایجاد شود؛ فاصلهای که اگر بهدرستی مدیریت نشود، میتواند زمینهساز یأس، دلسردی و سرخوردگی اعضای مجموعه شود.
حجتالاسلام والمسلمین سعید دسمی، استاد حوزه علمیه و تولیت مدرسه علمیه بقیةالله در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران، با اشاره به جایگاه کمالگرایی و آرمانخواهی در تشکلها اظهار داشت: کمالگرایی بهطور طبیعی یک ارزش در مجموعههاست و مجموعهای که آرمانخواه و آرمانگرا باشد، مجموعه مطلوبتری خواهد بود؛ چراکه اگر افراد به حداقلها راضی شوند، مجموعه بهتدریج دچار رخوت و سستی خواهد شد.
وی افزود: کمالگرایی و آرمانگرایی باید خود را در مجاهدت نشان دهد؛ یعنی اعضای یک مجموعه برای رسیدن به اهداف خود، تلاش واقعی و خستگیناپذیر داشته باشند. در شرایطی که جریانهای مختلف با تمام توان برای آسیبزدن به افکار، اعتقادات، تربیت، ارزشها و آرمانهای جامعه تلاش میکنند، لازم است مجموعههای فرهنگی نیز افق بلندی برای فعالیت خود ترسیم کنند.
افزایش مطالبهگری نباید موجب کاهش آرمانها شود
این کارشناس مسائل فرهنگی با بیان اینکه داشتن آرمانهای بلند، طبیعتاً سطح انتظارات و مطالبهگری را افزایش میدهد، تصریح کرد: افزایش مطالبهگری لزوماً اتفاق نامطلوبی نیست و اگر درست مدیریت شود، میتواند موجب رشد و پیشرفت مجموعه شود.
وی ادامه داد: زمانی که سطح مطالبات افزایش پیدا میکند، فرد یا مجموعه منطقی نباید آرمانهای خود را پایین بیاورد، بلکه باید میزان تلاش، برنامهریزی، تدبیر و عمق فعالیت خود را افزایش دهد. بنابراین، اگر میان اهداف و عملکرد فاصلهای وجود دارد، آنچه باید اصلاح شود برنامهها، رفتارها و اقدامات است، نه اصل آرمانها.
حجتالاسلام والمسلمین دسمی خاطرنشان کرد: رسیدن به اهداف بلند، تنها با تلاش فردی امکانپذیر نیست و نیازمند شکلگیری یک تیم منسجم، همدل و پرتلاش است؛ چراکه یک تیم هماهنگ میتواند مجموعه را از وضعیت موجود به سمت سطوح بالاتر حرکت دهد.
آرمانگرایی باید با واقعبینی همراه باشد
وی با تأکید بر ضرورت همراهی آرمانگرایی با واقعبینی گفت: داشتن آرمان بلند به معنای نادیده گرفتن واقعیتها نیست. باید افق بلند داشت، اما برای رسیدن به آن، متناسب با ظرفیتها، امکانات و مسئولیت موجود برنامهریزی کرد.
این استاد حوزه علمیه افزود: واقعبینی نباید به معنای کوچک شمردن کار و مأموریت باشد. هر فرد و مجموعهای که مسئولیتی را برعهده دارد، باید همان مسئولیت را مهم تلقی کند و برای انجام مطلوب آن تلاش کند.
هر مجموعه باید آرمان متناسب با مأموریت خود داشته باشد
حجتالاسلام والمسلمین دسمی با اشاره به ضرورت تعریف آرمان متناسب با مأموریت هر مجموعه اظهار داشت: اگر در مسجد فعالیت میکنیم، باید آرمان ما رسیدن به مسجد تراز اسلام باشد؛ اگر در هیئت فعالیت داریم، باید برای شکلگیری یک هیئت مطلوب و اثرگذار تلاش کنیم و در خیریه، کانون فرهنگی، تیم ورزشی، گروه هنری یا حوزه علمیه نیز باید بهترین وضعیت متناسب با مأموریت آن مجموعه را هدف قرار دهیم.
وی ادامه داد: زمانی که یک آرمان بلند ترسیم میشود، طبیعی است که میان وضعیت فعلی و وضعیت مطلوب فاصله وجود داشته باشد. وظیفه مدیریت و اعضای مجموعه این است که این فاصله را مرحلهبهمرحله کاهش دهند، نه اینکه برای از بین بردن فاصله، سطح آرمانها را پایین بیاورند.
مربی نباید سقف آرمان متربی را به اندازه خودش تعیین کند
وی در ادامه با اشاره به نقش مربیان در تربیت نسل جوان گفت: اگر فردی مربی است، باید تلاش کند بهترین مربی باشد و اگر مسئولیت هدایت یک مجموعه از مربیان را برعهده دارد، باید برای تشکیل بهترین تیم مربیان تلاش کند.
این کارشناس مسائل فرهنگی افزود: در ارتباط با متربی نیز نباید سقف رشد او را بر اساس تواناییها و تجربههای محدود خودمان تعیین کنیم. باید قلهای بلند را پیش روی او قرار دهیم و سپس برای رسیدن به آن قله، او را همراهی و هدایت کنیم.
وی تصریح کرد: یکی از آسیبهای جدی در تربیت این است که به دلیل برخی محدودیتها، افق و اهداف افراد را پایین بیاوریم؛ در حالی که تربیت صحیح باید زمینه شکوفایی ظرفیتهای الهی انسان، تقویت اعتمادبهنفس و حرکت او به سمت سطوح بالاتر را فراهم کند.
در زمان خستگی، آرمانها را مرور کنیم نه اینکه آنها را کاهش دهیم
حجتالاسلام والمسلمین دسمی با بیان اینکه خستگی و تردید ممکن است در مسیر فعالیت تشکیلاتی ایجاد شود، اظهار داشت: در چنین شرایطی باید اهداف و چرایی حرکت را دوباره مرور کرد و به جای کاهش آرمانها، موانع موجود را شناسایی و برای رفع آنها برنامهریزی کرد.
وی افزود: یکی از راههای حفظ امید در مجموعه، دیدن پیشرفتها و موفقیتهاست. توجه به پیشرفت به معنای نادیده گرفتن ضعفها نیست، بلکه باعث تقویت روحیه و ایجاد انگیزه برای ادامه مسیر میشود. حتی اگر یک مجموعه در یک مرحله تنها چند قدم پیشرفت کرده باشد، همان پیشرفت نیز باید دیده و برای ادامه مسیر از آن استفاده شود.
افراد ناامید و دائماً منتقد نباید در متن کار قرار گیرند
این استاد حوزه علمیه با هشدار نسبت به تأثیر افراد ناامید و دائماً منفینگر بر فعالیتهای تشکیلاتی گفت: قرار گرفتن افراد ناامید، بدبین و دائماً معترض در هسته اصلی یک مجموعه میتواند روحیه سایر اعضا را نیز تضعیف کرده و حرکت جمعی را با مشکل مواجه کند.
وی تأکید کرد: مجموعه برای حرکت به سمت اهداف بلند، به افرادی نیاز دارد که در کنار دیدن مشکلات، روحیه امید، تلاش و حل مسئله داشته باشند؛ نه اینکه صرفاً مشکلات را برجسته کرده و موجب تضعیف انگیزه دیگران شوند.
حرکت با تیم امیدوار، شرط پیشرفت تشکیلاتی است
حجتالاسلام والمسلمین دسمی خاطرنشان کرد: اگر یک تیم امیدوار، پرتلاش و مقاوم شکل بگیرد، میتوان همزمان آرمانگرا و واقعبین بود؛ یعنی آرمانهای بلند را حفظ کرد و در عین حال با برنامهریزی، تدبیر و کار تیمی برای تحقق آنها گام برداشت.
وی در پایان گفت: وضعیت موجود، ضعفها و کاستیها نباید موجب یأس شود. باید واقعیتها را دید، از آنها درس گرفت، برای رفع مشکلات برنامهریزی کرد و حرکت را ادامه داد. اصلاح مسیر به معنای پایین آوردن آرمانها نیست؛ بلکه باید با افزایش تلاش، بهبود برنامهها، تقویت مدیریت و کار تیمی، فاصله میان وضع موجود و وضعیت مطلوب را کاهش داد.
انتهای پیام/
نظر شما